می‌گویند حافظه ملتها کوتاه مدت است. همیشه قدیم‌ترها را بهتر از امروز می‌دانند. سختی‌های گذشته را زود فراموش می‌کنند و در صورت مواجهه با سختی‌های امروز، آسایش خیالیِ دیروز را آرزو می‌کنند. بخاطر همین است که در عین دقت در وضع امروز و نگاه به فردا، بایست مدام دیروزمان را به خودمان یادآوری کنیم تا خدای نکرده برای رسیدن به قله فردا و از حول فرار از چاله امروز به چاه دیروز باز نیافتیم.
دیگر وقت آن شده است که تعارف را کنار بگذاریم، بی‌پرده سخن بگوییم، از گذشته نزدیکمان بگوییم. گذشته‌ای که بسیاری از سازندگانش دیگر به آن افتخار نمی‌کنند و دوست دارند آن را به دست فراموشی بسپارند. ما نسل سومی‌های این انقلابِ مظلوم، دلگیریم از نسل بالایی‌های خودمان، آنهایی که زیباترین انقلاب دنیا را به ما سپردند و امروز خودشان در پی کتمان زیباییهای آنند.

برای دریافت به ادامه مطلب مراجعه کنید...

ادامه مطلب